Je mensen op één: twintig jaar Vlonder Plaatwerk

Wie met Leon Gijsbers en Jasper Driessen spreekt, hoort het meteen: geen poeha, wél trots. Op het werk, maar vooral op de mensen die elke dag iets maken wat er gisteren nog niet was.

Mensen eerst


“Zorg goed voor je mensen, want met je mensen moet je het doen.” Die gedachte is al twintig jaar de basis van Vlonder Plaatwerk. In de hal in Boekel werken generaties zij aan zij. Jong leert van oud, en andersom.

Het team is hecht en geworteld in de regio. Driekwart van de collega’s woont gewoon om de hoek. Tussen de middag even naar huis fietsen voor een boterham is hier de normaalste zaak van de wereld. Die nuchtere verbondenheid voel je overal: in de hal, aan de lunchtafel en op vrijdagmiddag bij het biljart. Geen opgelegde gezelligheid, maar écht plezier. Omdat het goed zit.

Van “hoe krijgen we die hal vol?” naar vol gas vooruit


Twintig jaar Vlonder is twintig jaar groeien, zonder de nuchterheid te verliezen. Het begon met drie partijen: Van der Lee Plaatwerk, Herman van Wanrooij en Leon zelf. De eerste hal leek toen veel te groot. “We dachten: hoe krijgen we die vol?” lacht Leon. Vier jaar later moest er al uitgebreid worden.

Vijf man toen, twintig nu. Maar nog steeds datzelfde gevoel: één club, korte lijnen. Geen lagen, geen gedoe.

De naam? Die komt van het bedrijventerrein. “We hebben van alles geprobeerd: afkortingen, combinaties… maar niks voelde goed,” zegt Leon. “Tot iemand ‘Vlonder’ opperde. Simpel. Raak.” Precies zoals het bedrijf nog steeds is.

“Het moet gek lopen willen wij het niet kunnen maken”


Sinds kort staat-ie op de gevel, maar eigenlijk zit die zin al twintig jaar in het DNA van Vlonder Plaatwerk. “We zeggen niet snel nee,” legt Leon uit. “Als een klant een probleem heeft, denken we mee tot er een oplossing ligt. Soms lukt iets niet, maar meestal wél – en dat maakt het leuk.”

Volgens Jasper zit het in de mensen: “Iedereen hier denkt in oplossingen. Niet in beperkingen. Dat kun je niet opleggen, dat zit in de cultuur.”

Soms ontstaan de mooiste dingen buiten werktijd. “Mensen mogen ook buiten werktijd aan hun eigen project werken in de hal,” vertelt Leon. Jasper vult lachend aan: “Daar komen verrassende dingen uit. Een verrijdbare barbecue waar Weber jaloers op zou zijn, bijvoorbeeld.”

Vertrouwen is de basis. Jasper: “We timmeren niet alles dicht. Collega’s krijgen veel verantwoordelijkheid. Daardoor voelen ze eigenaarschap, en dat zie je terug in wat ze maken. En als er iets misgaat? Dan lossen we het samen op.”

Jong talent en oude rotten


Bij Vlonder lopen de leeftijden mooi door elkaar. Van Hans, die er al veertig jaar is (ja, langer dan het bedrijf bestaat), tot jongeren die net van school komen. Al twintig jaar vervult Hans daarnaast de rol van praktijkbegeleider. En het werkt: Wessel en Lars begonnen ooit als leerling en leiden nu de nieuwe lichting op. “De één brengt ervaring, de ander frisse ideeën. Dat houdt het bedrijf levend,” zegt Jasper. “Die mix is goud waard.”

De samenwerking met Vaktief zorgt bovendien voor een continue stroom jong talent. Veel leerlingen blijven hangen en groeien door. Leon: “Die frisse instroom is belangrijk voor de toekomst. Het houdt het vak en de branche levend.”

Alles onder één dak


Wat Vlonder onderscheidt? Alles gebeurt onder één dak: van engineering tot productie en montage. “Alle stukjes van A tot Z zie je vaker,” zegt Jasper. “Maar zelden in één bedrijf. Dáár zit onze kracht.” Zeker in de voedingsindustrie, waar tempo, precisie en hygiëne samenkomen.

Leon vult aan: “De markt voor los snij- en kantwerk wordt steeds drukker. Daarom kiezen wij bewust voor projecten waarin we echt waarde toevoegen. Waarin we van begin tot eind kunnen meedenken én maken.”

Robots welkom. Mensen maken het verschil


De hal van nu is niet meer die van twintig jaar geleden. Lasers, 3D-scanners en een cobot die meelast. “Vroeger waren we dagen bezig met inmeten,” zegt Leon. “Nu scannen we een complete ruimte in 3D in een paar uur, laden de puntenwolk in het tekenpakket en sluiten onderdelen bij montage perfect aan. Sneller, veiliger en netter.”

De techniek helpt om slimmer te werken, maar de mensen maken het verschil. Ze denken mee, zoeken oplossingen en blijven trots op wat ze maken. Jasper: “Machines nemen het zware werk over. Maar kwaliteit? Die komt nog altijd uit handen van vakmensen.”

Leon grijnst: “Misschien staan er over twintig jaar meer robots dan mensen. Maar zolang onze mensen ze aansturen, blijft het óns werk. En het scheelt een hoop gesjouw.”

Groei? Graag!
Maar wel op z’n Vlonders


Geen wilde sprongen. Wel scherp blijven, meebewegen en plezier houden.
“Ik werkte hiervoor meer op afstand van het maakproces,” vertelt Jasper. “Ik miste dat. Bij Vlonder voelde het vanaf dag één goed. Leon gaf me het vertrouwen en de ruimte om dingen te proberen. En dat doet hij nog steeds.”

Leon lacht. “Voor Jasper is het drieënhalf jaar, voor mij twintig. Maar ik ben destijds óók op een rijdende trein gestapt. De kunst is om ‘m soepel te laten rijden.”

Samen vieren


Twintig jaar Vlonder is niet één feest, maar een jaar vol momenten. Een nieuwjaarsborrel en een zomerbarbecue met alles erop en eraan. Een dag naar de Efteling met het hele team en het thuisfront. Een middag met klanten en leveranciers. Een luxe diner met kerst.

En op vrijdag? Gewoon samen het glas heffen. Of eigenlijk: de fles. “Soms met z’n vijven, soms met tien man,” zegt Leon. “Altijd even samen. Dat hoort erbij.”

Twintig jaar Vlonder
En dit is pas het begin


“We zijn geen stampers,” zegt Leon. “We groeien rustig, blijven scherp en doen gewoon normaal. Maar als iets écht goed gek is? Hij lacht: “Dan zeggen we: doen. Het moet gek lopen willen wij het niet kunnen maken. Zo was het, zo is het, en zo blijft het.”

“Ik hoop dat we over twintig jaar nog steeds zeggen dat we een mooi maakbedrijf zijn waar mensen fijn werken. Dát is het belangrijkste.”
Jasper: “Of we hier dan nog op dezelfde plek zitten? Misschien niet. Misschien is de hal tegen die tijd wéér te klein. Maar als we hetzelfde teamgevoel vasthouden, dan komt het goed. Dan blijft het Vlonder.”